Wedstrijdetiquette: Hoe heurt het eigenlijk…

Bron: Dressuur Magazine

16 maart 2016

Als wedstrijdruiter, als jury, maar soms ook als begeleidend instructeur maak ik nog wel eens het één en ander mee op een wedstrijd. Volgens mij weet iedereen zich eigenlijk best wel te gedragen en kennen we allemaal zoiets als fatsoen. Omdat we nu een maand lang alles vertellen over wedstrijden rijden, is het best handig om alle ‘do’s and don’ts op een rijtje te zetten: de wedstrijdetiquette.

Het wedstrijdsecretariaat

Veelal bemand (maar meestal ‘bevrouwd’) door hardwerkende vrijwilligers die al weken van te voren druk bezig zijn om alles zo goed mogelijk te regelen voor de wedstrijd; jury’s regelen, inschrijvingen verwerken, afmeldingen, liggen de banen er goed bij, andere vrijwilligers aansturen, etcetera… vaak hebben wij er te weinig weet van wat deze mensen allemaal voor ons wedstrijdruiters doen en wat ze soms voor hun kiezen krijgen. Een blijk van waardering van onze kant wordt zeer op prijs gesteld! Maak er een gewoonte van om je op tijd (vriendelijk) te melden en zorg dat je het paspoort, je startpas en gepast geld bij je hebt. Als er een prijsuitreiking is gepland, zorg dan dat je er bent. Kun je er om verklaarbare reden niet bij zijn: meld dit dan. Als je je protocollen op gaat halen en huiswaarts gaat, bedank dan het secretariaat voor hun inzet. Natuurlijk gaat er wel eens wat mis op zo’n wedstrijddag; is dat bij jou het geval is, blijf kalm en blijf normaal communiceren. Bedenk je altijd dat deze mensen zich (vrijwillig) inzetten zodat jíj wedstrijden kan rijden. Behandel een ander zoals je zelf wilt worden behandeld.

De jury

Het merendeel van het jurycorps jureert omdat ze dit leuk vinden om te doen: niemand wordt er rijk van. Jury’s willen niets liever dan de sport vooruit helpen en jou zo eerlijk en goed mogelijk beoordelen. Spreek een jury correct aan, zeg mevrouw of meneer en gebruik ‘u’, tenzij de jury aangeeft dat het anders mag. Juryleden vinden het vaak fijn als je wat meer uitleg wilt over je protocol en wie weet steek je er nog meer van op. Ga geen ‘verhaal’ halen en voer zelf het woord; laat ook anderen zich er niet ‘tegenaan’ bemoeien. Het komt nogal intimiderend over als een jury ineens drie man sterk tegenover zich krijgt. Een jury heeft de middelen om je te rapporteren, maar zal dit niet zo snel doen. Beter is om goed te luisteren en er iets van te leren.

Losrijden

Houd je aan de normale rijbaanregels en als dat een keer per ongeluk niet lukt, zeg dan sorry. Val niet op door ruw of onbetamelijk gedrag naar je paard, dit is storend voor de anderen, vaak onnodig en niet eerlijk naar je paard. Als je paard onvoldoende aan de hulpen staat, vraag je dan af of je wel op een wedstrijd thuis hoort. Hard praten of schreeuwen naar je helpers of eindeloos op één plek staan met je paard is ook not done. Wees vriendelijk naar je mede-ruiters en wens ze bijvoorbeeld succes als ze de ring in gaan. Wat ik persoonlijk uit den boze vind, is als een deelnemer boos de proef uit komt en zijn of haar paard nog eens streng aanpakt en ‘corrigeert’. En je voorlezer achteraf luid de les lezen omdat deze een foutje maakte, is ook niet hoe het hoort! De losrijbaan (vooral indoor) is geen uitstapbaan. Als het weer het toe laat, ga dan buiten uitstappen, maar blijf in ieder geval niet eindeloos tussen de nog losrijdende deelnemers rijden.

In en om de wedstrijdring

Wat ik als jury erg fijn vind om te zien, is als iemand ontspannen de baan betreedt voor de proef begint. Een paar overgangen en belonen dragen allemaal bij aan een harmonieus beeld. Tover je vriendelijkste gezicht naar boven of in ieder geval een neutraal gezicht. Tijdens je proef kan er natuurlijk wat misgaan; blijf kalm, rij door en blijf niet ‘in de fout’ hangen. Er zijn nog genoeg onderdelen die wél goed kunnen gaan. Wanneer je emoties met je aan de loop gaan, slik deze weg! Ze zorgen ervoor dat je niet meer goed nadenkt en de controle kan verliezen over jezelf en dus over je paard. Sterker nog: je paard wordt bang van je en zal dat onthouden. Agressief of emotioneel gedrag na het laatste halthouden en groeten is uit den boze. Het is ook niet verstandig: vaak zijn de laatste punten nog niet gegeven en je krijgt geen tweede kans voor een laatste indruk.

Velen zullen nu – gelukkig – zeggen ‘dat is toch allemaal heel normaal?’ En dat is het ook! Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden. Fanatiek zijn of ambitieus is prima, maar nooit ten koste van je paard of van anderen. Maak er een mooie dag van en voorkom die knoop in je maag op de terugreis omdat je je niet hebt weten te gedragen. Heb je die wel, leer er dan van en neem je iedere keer weer voor om het de volgende wedstrijd beter te doen.

Tekst: Maarten van Stek

logo dressuur.nl

Dressuurruiters.nl