Een dag uit het leven van Willem

Bron: Dressuur Magazine

09 juni 2016

pasfoto willemIk stel mij even voor… Mijn officiële naam is William maar meestal noemen ze mij gewoon Willem. Of Wimpie. Of garnaal, maar ik heb geen idee waarom. Mijn mens heet Maarten, die heb ik heel lang. Hij is lekker duidelijk en ik kan hem altijd vertrouwen.

Ik ben niet in dit land geboren; toen ik vier was ben ik hier naar toe gekomen. Tot die tijd woonde ik met mijn moeder Finale en broers bij mens Ulf in een ander land. Mijn moeder is al heel oud, zwart en kleiner dan ik, maar zij kan heel goed springen. Mijn vader heet Worldly en ze zeggen dat ik veel op hem lijk. Ulf was de eerste mens die op mijn rug ging zitten; dat was spannend maar best leuk eigenlijk. Al heel wat jaren zit mens Maarten bijna iedere dag op mijn rug of we doen andere dingen zodat ik me lekker kan bewegen. Het leek me leuk om jullie iets te vertellen over mijn dagelijkse leven. Mijn mens schrijft het voor me op.

07.30 uur

De eerste verzorgmensen komen ons allemaal eten geven. De meeste krijgen brokjes uit de g
rote kar; ik krijg mijn eten sinds een paar maanden uit een apart bakje. Daar zitten een boel lekkere dingen in; een soort muesli, lucerne, korreltjes en olie. Ik doe er lekker lang over, zo heb ik wat te peuzelen tot de eerste portie hooi komt.

9.00 uur

Ik word naar de stapmolen gebracht door één van de verzorgmensen, altijd even lekker om in beweging te zijn samen met mijn stalgenoten. Het mag van mij soms best wat harder; ik loop graag vooraan!

10.00 uur

Mijn mens Maarten is op stal, ik begroet hem altijd met een flinke hinnik. Maarten gaat in de ochtend meestal eerst naar een fysiotherapeut (ik heb er zelf ook eentje!) en sporten geloof ik. Zijn hond Tootsie is altijd mee; beetje irritant ding want die hapt altijd naar m’n neus… Het is meestal wel een verrassing wat Maarten met me gaat doen, maar we beginnen altijd met een lekkere poetsbeurt. Genieten is dat! Dan gaat mijn zadel er op, sokken om en een hoofdstel. Ik doe echt m’n best om zelf die bitten in te doen omdat ik weet dat een beetje lastig is voor Maarten maar er is altijd wel iemand in de buurt om ons te helpen. Als Maarten eenmaal op m’n rug zit gaan we altijd een tijdje stappen, meestal rond de stallen en dan op de renbaan. Tja, en daarna is het een beetje afwachten wat ik moet doen en waar. Het leukste vind ik het op de grote zandvlakte waar ik vanuit mijn stal op uitkijk. Het is daar groot en geen hekken en kan ik de hele wereld bekijken. Maar we gaan ook vaak in de andere bak met het hek. Dan weet ik al dat we dingen gaan oefenen die ik op wedstrijd ook moet laten zien. Als het regent gaan we binnen; eerst vond ik dat een beetje eng maar Maarten heeft me geleerd dat het best meevalt. Tijdens het oefenen moet ik goed Williamopletten, ik moet soms harder en langzamer, opzij lopen (makkie!) of op de plek drafjes doen (moeilijk!). In galop moet ik ook rondjes draaien, das heel makkelijk: gewoon snel omdraaien! Maar Maarten vindt dat geloof ik niet zo goed dus daar oefenen we hard op. Maar als ik langzaam draai, moet ik heel veel kracht zetten; das heel zwaar! Maar het gaat steeds beter.

Soms krijg ik geen zadel op maar een dekentje en grote sokken om m’n benen. Ja! We gaan op stap! Dan gaan we ergens anders rijden, nadat ik eerst een tijdje op de trailer sta. Dat vind ik echt leuk; ik kijk naar buiten en neem af en toe een hapje hooi. Ik heb wel door hoe het zit: als ik geen vlechtjes in mijn manen krijg, moet ik oefenen met een ander mens erbij en met vlechtjes dan moet ik onze kunstjes doen tussen witte hekjes. Maarten ziet er dan ook een beetje anders uit, best mooi eigenlijk. Soms is hij dan een beetje zenuwachtig en dat vind ik een beetje lastig. Maar dat gaat snel over en dan gaan we hard aan het werk. Hard werken vind ik namelijk het fijnst, ook omdat Maarten dan zo blij is.

Als we thuis bezig zijn, krijg ik in plaats van een zadel ook wel eens een singeltje om. Dan gaan we naar de ronde bak. Dan mag ik een beetje gek doen maar ook wel werken hoor! Ik moet goed opletten wat Maarten met z’n hand doet en waar hij loopt. Als hij voor me gaat lopen moet ik langzamer en als hij achter me loopt mag ik harder. Als zijn hand omhoog gaat moet ik bijvoorbeeld snel stilstaan. Vroeger zat er een lijn tussen hem en mij maar dat hoeft niet meer. Ik luister en kijk gewoon heel goed. Soms gaat Maarten heel dicht bij me lopen, bij m’n achterbenen. Dan mag ik huppeltjes maken. Als ik dat goed doe wordt Maarten blij en krijg ik snoepjes.

11.30 uur

Meestal zijn we nu wel uitgewerkt, mag ik lekker rollen in de paddock, ga ik onder de douche en gaan we daarna samen wandelen tot ik opgedroogd ben. En dan krijg ik weer zo’n bakje lekker eten en een portie ander soort hooi, dat vind ik heel lekker, maar daar krijg ik niet zoveel van want dan word ik te dik. Maarten gaat ook eten en hebben we allebei pauze.

13.00 uur

De eerste trailers komen aan met vreemde paarden. Dat kan ik vanuit mijn stal zien namelijk. Maarten gaat dan geloof ik die paarden met hun mensen helpen net zo knap te worden als ik. Dan is Maarten de hele middag druk maar komt altijd even langs met een snoepje of een knuffel, de lieverd.

14.00 uur

Nu het zomer is word ik door de verzorgmensen naar mijn wei gebracht, wat een feest! Ik heb een heel groot stuk weiland voor mij alleen maar naast mij en tegenover mij staan ook allemaal paarden. Het is altijd gezellig en veel lekker gras te eten.

16.00 uur

Als ik zomers in het weiland sta word ik om deze tijd weer binnen gezet. Anders mag ik in de paddock of nog een keer in de stapmolen. Gelukkig krijg ik altijd wat om mijn benen, want ik kan nog wel eens behoorlijk gek doen, Haha!

17.00 uur

We krijgen allemaal weer eten en hooi…

20.00 uur

Één of twee keer per week komt mens Marian mij masseren en dat vind ik erg lekker. Ik ben best los van mezelf maar zij maakt mij nog losser. Soms doet het wel een klein beetje pijn, maar Marian is heel geduldig en lief. Na de massage mag ik nog even los lopen of in de stapmolen. En dan zit de dag er op en ga ik slapen… Morgen vast weer een fijne dag!

Nou weten jullie een beetje hoe mijn dagen er uit zien. Ik vind dat ik een fijn leven heb, ik mag allemaal gave dingen leren, ik ga vaak op pad, ik voel me veilig en mens Maarten is blij met mij (en ik met hem hoor haha!) maar ook met de mensen Claire (zij doet meestal mijn vlechtjes en zo) en Miriam (zij gaat vaak mee op pad) en alle verzorgmensen op stal! Wil je mij een keer komen bezoeken, mag dat vast wel van Maarten.

Dag allemaal!

Willem (en beetje Maarten)

logo dressuur.nl

 

 

Dressuurruiters.nl