De Olympische Gedachte

De Coubertin was voor de bevordering van een harmonieuze lichamelijke en geestelijke opvoeding van de jeugd en de versterking van de vriendschapsbanden tussen de volkeren, overtuigd als hij was dat de sportieve krachtmeting edelmoedigheid en ridderlijkheid bij de atleet zou aankweken, alsmede respect voor de prestatie van de tegenstander…” (bron: Wikipedia.)

Dat is erg mooi bedacht van meneer De Coubertin natuurlijk en gezien de enorme (media-) aandacht voor dit terugkerend fenomeen, denk ik wel dat het in grote lijnen ook zo werkt. Alleen denk ik niet dat Pierre hierbij ook paarden in gedachte had.

In onze sport zijn de paarden de atleten; natuurlijk moet je als ruiter ook fit zijn en gezond maar toch anders dan die turner, zwemmer of marathonloper. Je moet fit zijn om goed paard te kunnen rijden; en nog meer mentaal dan fysiek. Lichamelijk sterk zijn is helemaal niet handig op een paard; als je iets met veel kracht doet, ben je als mens altijd traag. Maar een paard niet! Die kan juist wel kracht en vlugheid combineren en dat maakt ze in mijn ogen superatleten. En voor veel mensen is juist die combinatie zo moeilijk te begrijpen en dus zelf mentaal onder controle te krijgen.

En juist op dat mentale vlak hebben wij zojuist een ijzersterk team op het vliegtuig naar Rio de Janeiro gezet. Adelinde, Edward en Hans Peter hebben al jaren bewezen dat zij naast zeer goede ruiters te zijn, mentaal erg sterk in hun rijlaarzen staan. Voor het jongste teamlid, Diederik, geldt dit de laatste jaren meer en meer: zelden heb ik iemand in zo’n korte tijd zo ongelooflijk veel sterker zien worden. Naast dat Arlando een geweldig paard is, durf ik te zeggen dat Diederik onder andere Nederlands Kampioen is geworden en nu onderweg is naar Rio, juist vanwege die opmerkelijke mentale groei.

Fysiek fit zijn is belangrijk, mens sana in corpore sano: “Een gezonde geest in een gezond lichaam”. Of draai het voor een paard om: een gezond lichaam geeft een gezonde geest. Ik ben er van overtuigd dat onze ruiters hier dag en nacht mee bezig zijn, voor zichzelf maar vooral voor hun paarden, want dat zijn uiteindelijk de topatleten.

Misschien hebben we in het verleden betere paarden naar de Olympische Spelen gestuurd, er wordt vast heel hard nagedacht over de toekomst. Want hoe kan het zijn dat het lijkt (!) dat bijvoorbeeld Duitsland ineens zoveel aan kwaliteit heeft gewonnen? Andere landen hebben niet zitten slapen: om Nederland te verslaan moest er daar echt iets gebeuren. Maar betere paarden of niet, mentaal gezien kan ik mij geen sterker team voorstellen als het onze. Voeg daar bij nog een flinke dosis edelmoedigheid, ridderlijkheid en teamspirit toe en je hebt zomaar een reële kans op een prachtig resultaat. Olympischer kan het niet…

Bron: Dressuur.nl
Maarten van Stek

logo dressuur.nl

Dressuurruiters.nl